تبليغاتX

بهانه دستم نده می زنم زیر گریه بهانه دستم نده نگذار شرمنده ی غرورم شوم

پادشاه برگزیده

یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388

دستان سبزت را بریده اند

بی تردید

 این نگاه ما بود که خیره شد به هم

         همه مبهوت حادثه ای مضحک

  سرانجام را نمی دانم

     فقط می دانم همه جا بوی خاموشی می وزد

           و شیطان در جمع کوران وکران میرقصد

   کسی مرا از امروز نمی شناسد

           برادر منم

            همان که آزادی را به گردنکشی یزیدان سر خم نمیکند

                        من آب نمی خواهم شعور سبز می خواهم

                               دستان سبزت را بریده اند

                            چشم به راه کدام عابر

                                    دستانم را در هوس پر از ترس دراز کنم

             برادر منم همان که...

                                                     

                                           

 


20:3 | مصطفی ملک |